B i t t e r & S w e e tทนตัวเองไม่ได้แล้วเนี่ย TTwTT
posted on 03 Dec 2009 20:19 by psychosis-murderer in Diary
พอมันสอบเสร็จแล้วไม่มีอะไรสอบต่อ เนื่องจากยังไม่ได้สมัคร
มันก้อว่างน่ะสิ..แต่ว่างแบบเจ็บปวด เพราะมันยังไม่ติดอะไรเลย...
(สอบอะไรแ_ง ไม่ติดซักกะอย่าง)
ใจเย็น ตอนนี้เลงอยู่2ที่.. แต่จะติดมั้ย...คอยดู
ส่วนใหญ่ไอ้คณะที่ชิโอะจะสอบมันก้อไม่ได้เน้นวิชาการอะไรมาก..วาดรูปอย่างเดียว
เหมือนจะง่ายแต่ก้อหิน...เพราะคนเก่งๆมันมักจะไปอยู่สนามเดียวกะตรูนั่นแล....
ยกตัวอย่างตอนสอบ ศิลปากร...
มีคนนึง เลขที่สอบก่อนหน้าชิโอะไปไม่เท่าไหร่
ฝีมือระดับที่เรียกได้ว่า แค่ดูพอร์ตเค้าก้อคงให่ผ่าน ...มันเมพโคตร
แถมคนนี้สอบคณะเดียวกัน สาขาวิชาเดียวกัน นั่งที่ติดกันอีก...เลยเห็นความต่างระดับกันอย่างชัดเจน..
ตรูสู้มันไม่ได้ จริงๆ
หลายคนบอกว่า อย่าไปเปรียบกะคนอื่น
ก้อพยายามจะไม่เปรียบ แต่มันใกล้ขนาดนั้นมันก้อ.......นะ
ตอนนี้ยอมรับเลยว่า ตอนไปโรงเรียนไม่ได้ตั้งใจเรียนแม้แต่น้อย
ไม่เรียนเลยพูดง่ายๆ
เพราะตอนนี้คิดแต่เพียงว่า คณะตรูมันไม่ได้สอบวิชาการ...
จะเรียนไปเพื่อ...?? <<นี่คือความคิดของคนสิ้นคิด
วันๆอยากจะวาดรูป ทำพอร์ต ทำผลงาน
อยากซ้อมวาดรูป อยากทำทุกอย่างที่ทำให้ฝีมือตัวเองคมที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วเอาไปสอบ
(แต่ช่วงนี้มันดันนั่งร่างออริ....เพื่ออะไร)
เห็นเพื่อนติดกันไปเยอะ แอบคิด...ว่าทำไมตรูไม่ติด...ทั้งที่ตอนสอบบางอันตรูก้อทำได้(พอควร)
ยิ่งเพื่อนติดเยอะก้อยิ่งท้อเยอะ
เพราะชิโอะเปนคนที่ไม่ยอมเอาความสำเร็จของคนอื่นมาเปนแรงผลักดันให้กะตัวเอง
แทนที่จะเอามาเปนแรงผลักดันน่อ แต่ดันเอามาเปนอะไรก้อไม่รู้
เลยยิ่งทำให้ตัวเองท้อเข้าไปใหญ่
มันท่าจะบ้า
แต่ขณะที่ชิโอะกำลังท้ออยู่นั้นน่ะน้า...
ก้อมีคนกำลังท้อมากกว่าชิโอะ
เค้าก้อคือคนที่พยายามดึงและผลักดันชิโอะ อย่างสุดกำลัง
ชิโอะเองก้อ...บางทีก้อรู้ว่าคนดึงกะคนดันมันก้อเหนื่อยน่อ...
แต่กรูโง่เองง่ะ....มันขี้เกียจ และเอือมกะการเรียนเต็มที มันเลยทำให้ความหวังดีของคนเหล่านั้น
ไม่เปนผล
บางครั้งชิโอะก้อลืมคนๆนั้นไป คนๆที่กำลังดันชิโอะอย่างสุดกำลังนั่นล่ะ...(เลวมั้ย?)
ลืมไป...จนทำให้ตัวเองตกต่ำลงทุกที ทำให้ชีวิตแต่ละวันมันไร้ความหมาย
ทั้งที่อีกไม่นานโค้งที่สำคัญที่สุดมันกำลังจะมาถึงอยู่แล้ว
ชิโอะมัวทำอะไรอยู่นะ...
จนคำพูดนั่นพูดขึ้นมา....
"...เหนื่อยนะ.. ให้เค้าดึงเธอขึ้นมาโดยที่เธอไม่ออกแรงอะไรเลยน่ะ...
มันเหนื่อยนะ....
เธอ ไม่สงสารแม่เธอมั่งเหรอ...แม่หาเงินมาจ่ายค่าเทอมให้เธอเรียนน่ะ
เธอคิดว่าแม่เธอไม่เหนื่อยเหรอ...
ตอนนี้เธอเรียนคุ้มกับที่แม่เธอ เค้าจ่ายค่าเทอมมาให้เธอเรียนรึยัง??"
จำได้ดีทีเดียว อาจจะตกหล่นไปบางอะนะ
ทั้งที่เปนสิ่งที่ลูกควรจะทำอะ....
ทำไมตรูมัน.....เลว เลว เลว เลว เลว
ยอมรับ ว่าพอได้ยินแล้ว ก้อเห็นหน้าแม่ทันที...
ต่อมาก้อรู้ว่า"กูทำไรอยู่วะ"
ไปโรงเรียนตรูไปทำอะไร
คนที่พูดกะชิโอะเองเค้าก้อคงจะเอือมระอาอะนะ...(ใช่มั้ยเธอ??)
แต่ก้อนะ เค้าพูดถูกนี่...เค้าพูดดี ดีมากเลยด้วย
แถมเค้ายังต่อท้ายด้วยว่า "นี่เป็นการเตือนครั้งสุดท้าย"
ใช่ ครั้งสุดท้าย บอกตรงๆว่ากลัวมาก ไอ้ครั้งสุดท้ายเนี่ย
ไม่ได้และ....
ทนไม่ได้แล้วเนี่ย...
ทนตัวเองไม่ได้แล้วเนี่ย!!
ไม่ไหวล่ะ....
ตอนนี้จะทำตัวเปนคนขาดแรงกระตุ้นแล้วจะไม่ทำอะไรเลยไม่ได้แล้วนะ!!
ไม่ได้แล้วนะ!!!
แต่วันเสาร์กำลังจะไปเที่ยวทะเลกะเพื่อน ชนกับช่วงที่กำลังทะเลาะกะแม่
แถม ทิ้ง"คุณชาย"อยู่คนเดียว...
ตรูทำไงดี...
ตรูต้องทำไง!!
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด....
แกร๊กกกกก
*น็อตหลุด*
คร่อก...
----------------------------------------------------------------
